Loading...

19, మార్చి 2011, శనివారం

చూడు చూడు చందమామ చూడు....

ఈ రేయి నిండు పున్నమి కదూ! నీలాకాశంలో పూర్ణ చంద్రుఁడెంత బాగున్నాడో!
నీలమేఘశ్యాముఁడైన రామచంద్రుని మధుర దరహాసంలా నీలాకాశంలో చంద్రుఁడెంత బాగున్నాడో!
తాతగారింట్లో భోజనాల గదిలో పఱచిన నల్లటి కడప రాళ్ళమీద వడ్డించి ఉంచిన వెండి పళ్ళెంలా నీలాకాశంలో చంద్రుఁడెంత ఊరిస్తున్నాడో!

నీలిచీర కట్టుకున్న అమ్మ ఒళ్ళో పడుకున్న ముత్యాలు మూఁట గట్టే చిన్నారిలా నీలాకాశంలో చంద్రుఁడెంత ముద్దొస్తున్నాఁడో!
ఆ బాబుని పడుకోబెట్టి కప్పేందుకు అన్నట్టుగా తెల్లటి మబ్బుల దుప్పటి సిద్ధంగా ఉంది కదూ!
పాలబువ్వ కలిపి బాబుకి తినిపిస్తూ ఉంటే వద్దని అమ్మ చేతిని విదిలించినప్పుడు చుట్టూ పడిన మెతుకులని చూస్తున్నట్టు గా తన చుట్టూ ఉన్న చుక్కల్ని చంద్రుఁడు ఎంత అమాయకంగా చూస్తున్నాడో!

మీకూ నాకూ చెట్టుకీ చేమకీ అందరికీ మేనమామ తానే అయినట్టు వెన్నెల తోడి తోడి లాల పోస్తున్నట్టు మనకు వెన్నెల తానాలు చేయిస్తున్నాడు కదూ!
వెన్నెల్లో తడిసి వన్నెల పువ్వులన్నీ తెల్లబోయాయి అన్నట్టు లేదూ!
వన్నెల పువ్వుల్ని వెన్నెలతో వెల్లవేసి కన్నెల కన్నుల్లో వెన్నుని చిన్నకొడుకుని ప్రతిష్ఠ చేసేసి అల్లరి చంద్రుఁడు చిన్నోళ్ళ మనసుల్లోనూ, మహా సాగరంలోనూ అలల్లా కలల్ని రేపెడుతున్నాడేమో!
ఎంతకైనా తగినవాఁడే సుమా!